Donald Norman w swojej książce “The Design of Everyday Things” wyjaśnia to zjawisko: jak się śpieszysz, jesteś zdenerwowany, to masz zawężone pole uwagi — patrzysz tylko na bardzo mały fragment tego co robisz i pamiętasz tylko kilka ostatnich sekund. Przydaje się to gdy musisz się skoncentrować, ale gdy błąd znajduje się gdzieś dalej, to go po prostu nie widzisz — tylko klikasz to “zaloguj” i wściekasz się, że nie działa, a tam na przykład “l” zamiast “1″ wpisane. Oczywiście, jak robisz wszytko krok po kroku, żeby pokazać administratorowi że nie działa, to jak na złość działa — bo wyszedłeś z “chmury złości”. Często już samo sformułowanie na czym polega problem daje nam trywialne rozwiązanie, o którym byśmy normalnie nie pomyśleli.